گروه مطالعات اجتماعی شوشتر(متوسطه اول)

این وبلاگ درجهت ارائه مطالب دروس علوم اجتمایی دوره راهنمایی و استفاده معلمان ودانش اموزان عزیز میباشد

کوهها در قران
نویسنده : حمزه نیا - ساعت ٤:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۸/۱٥
 

کـوهـهـا

سپری شدن کوهـهـا مانند ابـرهـا

 

«
و کوهها را
می بینی گمان می کنی ثابت هستند، در حالیکه مانند ابرها سپری می شوند».

 


کـوهـهـا

سپری شدن کوهـهـا مانند ابـرهـا

 

«
و کوهها را
می بینی گمان می کنی ثابت هستند، در حالیکه مانند ابرها سپری می شوند».

«مُرور»: در اصل بمعنی: آمدن و گذشتن و رفتن است، و در معنی ضمنی
خود بمعنی: سپری شدن یا نمودن است. و در آیه منظور از آمدن و رفتن و درگذشتن یا
سپری شدن: متولد شدن و زندگی نمودن و مردن است.

نکته آیه: کوهها مانند ابرها سپری می شوند:

 

با تابش خورشید به دریاها
و اقـیانوسها و آبهای سطح زمین، آب بخار میشود و به جو می رود. بعد ابر شکـل می
گیرد و در بارش آب مجدداً بهزمین برمی گردد. این روند و
فرایند همیشگی تولد و زندگی و مرگ ابرها است.

کوهـها یا بر اثر فـشار درونی زمین
به بالا شکل می
گیرند، یا
بر اثر فشار به بالا در جائی و کشش به پائـیـن در جای دیگر شـکـل می
گیرند، یا بر
اثر برخورد دو لایه زمین و چین خوردن زمین، و یا بـر اثر آتشفشان
ایجاد می شوند، و ضمن  صدها هزار و میلیونها سال بر اثر عوامل فرسایش خرد شده و به دشتها و
دریاها برده می شوند و از آنها چیزی نمانده و با زمین یکسان می
شـوند و کوهـهـای جـدیـد دیگـری در جـاهـای دیگر ایجاد می شود. و یا همزمان با
فرسوده شدن و
بین رفتنآنها از بالا و از بیرون،
فـشار درون زمینی پـیـوسـتـه آنـها را بلند می کند. این روند و فرایند زندگی کوهها
مانند روند و فرایند زندگی ابرها است. و به این شکل کوهـهـا
کـه بـه گـمـان ما "ثابت، استوار و پابرجا" هستند مانند ابرها "سپری" می
شوند.

 

میخ واری کوهها در زمین

 

« و آیا ما کوهها را میخ وار نگردانیدیم»؟

 

«اوتاداً»: تشبیه بلیغ است،
بمعنی: کالأوتاد، بمعنی: مانند وتد. «اوتاد» جمع وَتـَد و وَتِد است، بمعنی: تکه چوب یا فلز میخ مانندی که بخش بزرگتر آن در زمین یا دیوار کوبیده می
شود و بخش کوچکتری از آن بیرون می ماند.(بیشتر برای بستن طناب چادر
مورد استفاده قرار می گیرد).

نکته آیه: کوهها مانند وتد می مانند:

کوههای
سنگی بخش بیشترشان در درون زمین است و بخش کمتری از آنها بیرون از زمین. آنچه
ما از این کوهها می بینیم در واقع بخش بالائی آنهاست. و این دانش البته با قیاسهای
جاذبه ای در بلندیها و پائینیهای زمین بدست می آید.

 

 

لایه
بیرونی زمین که روی آن زندگی میکنیم و قاره ها و اقیانوسها را در بر میگیرد و در
جائی از آن کوه و در جائی دیگر آن دشت است از تعدادی صفحه های بزرگ و کوچک تشکیل
شده که در سمت و سوهای گوناگون در حرکت هستند. کوههای
سنگی توازن و تعادل و یکپارچگی این صفحه های در حال حرکت را حفظ می کند. و به
این ترتیب کوههای سنگی هم از نظر شکل مانند وتد می مانند و هم از نظر کارکرد.

 

نقش کوهها در عدم شیب دار شدن زمین

 

« و در زمین کوههائی درست کرد تا زیر شما شیب پیدا نکند»!

 

قـشـرسطح زمین از تعدادی لایه های
کوچ و بزرگ جدا از هم تشکیل شده که پیش از این آنها را دیدیم. این لایه ها که در
حرکت می باشند، در جاهـائی یکی از آنها زیر دیگری می رود. بخشی از لایه ای که زیر
لایه دیگر می رود به مواد مذاب درون زمین می رسد و ذوب می شـود. با تنگ شدن عـرصه
آتشـفـشـان ایجاد می شود و مواد بیرون ریخته می شود و کوه ایجاد می کند، و همینطور
لایه ای که بالای لایه دیگر قرار می گیرد و به بالا حرکت می کند، به شکلی که در
تصویر می بینیم چین بر میدارد و رفته رفته چینها بزرگ می شوند و به کوه تبدیل می
شوند،  که اگر چنین نمی شد در ادامه رفـتن لایه ای زیر لایه دیگر، لایه بالائی بالا
و بـالاتر می آمد و سطح زمـیـن در مـنطقه مزبور شیب پیدا می کرد.

همینطـور اگر برخورد دو لایه سریع اتفاق بیفتد نیز به شکلی که
در تصویر می بینیم زمین چین می خورد
و رشته کوه درست می شود. که
اگر چنین امکانی وجود نمی داشت نیز منجر به بالا رفتن لایه ای و به زیر رفـتـن لایه
دیگر می شد که در نـتیجه منجر به تمایل و شیب دار شدن سطح زمین می شد و خانه ها
مایل می شدند.

 

نقش کوههای بلند بالا در رسیدن باران و آب به
مردم در
جهان

 

« و در آن ( در زمین) کوههای بلند بالا قرار دادیم و آب گوارائی را به شما
نوشاندیم»!

«رَوَاسِی»: جمع رَاسِیَة است بمعنی: چیزی که بخشی از
آن در زمین فرو رفته و استوار و پابرجا است. معانی دوم: دیگ بزرگی که در زمین

یا چیز دیگری کاشته می شود و جابجا نمی شود ـــ کوه ــ لنگر. «شَامِخَات»:
جمع شامِخْ، بمعنی:
چیز بالا بلندِ پر ابهت و عظمت و ثمر بخش.

 

توزیع بارندگی در سطح جهانی به کمک بادها صورت می
گیرد. و سلسله کوههای بلند بالا نقـش اصلی را در
روند و فرایند بادها بازی می کنند. در تصویر جریان بادها که کوهها عامل آن
هـسـتـنـد را می بینیم. کـوهـهـا جـریان بـادهـا را بـه چندین ناحیه بزرگ تـقـسیم می کنند که نقطه آغاز آنها نواحی زیر استوائی دارای
فشار بالا در دریاها میباشد.
بزرگترین آن آتلانتیک شمالی
است که 75 میلیون کیلومتر مربع زمین را آب می دهـد.

همینطور بخار برخاسته از آبهای زمین با کوههای بلند
بالا برخورد می کند و چنانچه کوه سرد باشد بخارها جمع شده و به جریانهای آب تبدیل
می شوند وسرچشمه آب رسانی به مناطق
دیگر می شوند.

همینطور کوههای بلند بالا بادها را مجبور می کنند که رو
به بالا بوزند. و چنانچه بادها سرد بوده و بخار آب با خود داشته باشند، بخار متراکم
شده و ابر تشکیل می دهد و می بارد. و به این ترتیب چنانکه آیه مطرح نموده کوههای
بلند بالا دررسیدن آب و باران به مردم نقش
دارند.

 

درآمدن برخی از کوهها از زیر زمین

 

« آیا نمی توانی ببینی:
خدا از ابر باران پائین می آورد پس از آن ثمرهائی را با آن درمی
آوریم با رنگهـای گوناگون، و از کوهها کوههای سفید راه راهی، و سرخ با رنگهای گوناگون،
و سیاهِ سیاه را درمی آوریم».

نکته آیه:
کوههای سفید راه راهی و کوههای سرخ با رنگهای گوناگون (یعنی سرخ بدرجات مختلف)

و کوههای سیاه سیاه (یعنی سیاه یکنواخت) از زمین در می آیند:

کوههای سفید راه راهی:

 

کوههای سفید راه راهی کوههای
رسوبی هستند. این کوهها چگونه تشکیل می شوند و چگونه از زمین بیرون می آیند؟
هنگامیکه باران می بارد جریان آب سنگ و خاک و گیاه و پیکر حیوانات و هر چیزی که در
مسیر آن باشد را با خود بر می دارد و می برد. رفته رفته با کم شدن سرعت جریان آب،
آنچه آب با خود برداشته رفته رفته در بستر رودخانه و پیچ و خمهای آن نشست می کند و
یا به انتهای رودخانه که ساحل دریا باشد برده می شود و آنجا نشست می کند، و از آنچه
نشست می کند یک لایه رسوبی برجای می ماند. هرسال یک لایه جدیدی روی لایه
قدیمی درست می شود. با گذشت زمان و تکرار شدن این کار لایه های زیادی از رسوبات روی
هم جمع می شوند. و پس از آن فشار درونی زمین، زمین را در آن منطقه بلند می کند. با
بلند شدن زمین آن لایه هائی که در ضمن هزاران سال و میلیونها سال رفته رفته روی هم
دفن شده بودند از زمین بیرون زده می شوند . 

کوههای سرخ با رنگهای گوناگون (یعنی سرخ بدرجات
مختلف):

کوههائی که رنگ آنها سرخ است
کوههائی هستند که عنصر آهن در آنها از عناصر دیگر بیشتر است و آهن نیز در در اثر آب
و رطوبت اکسیده می شود و رنگ سرخی بخود می گیرد. از آنجا که عنصر آهن در همه جای
آنها یکسان نیست میزان اکسیده شدن و در نتیجه میزان سرخ شدن و سرخ بودن آنها در همه
جایشان نیز یکسان نیست.این نوع کوهها نیز بر اثر
فشار درونی زمین از زمین بیرون می آیند.

 

کوههای سیاه سیاه (یعنی سیاه یکنواخت):

 

در میان کوههای سیاه که به
کوههای آتشفشانی معروفند نیز کوههائی هستند که از زیر زمین در می آیند. کوههای سیاهی که در تصویر می بینیم بر
اثر فشار درونی زمین از درون زمین بیرون زده وپیوسته تحت فشار نیروی درونی
زمین بلند و بلند تر می شوند.

کسانی می گفـته اند که:
وقتی ما مردیم و در زمین گم و گـور شـدیـم دیگـر درآوردن و زنـده نمودن ما غیر ممکن
است. آیه خطاب به آنها: "در آوردن کوهها پس از رفتن آنها در زمین یا بودن آنها در
زمین" را
استدلال آورده است.

 

درست شدن کـوه از سـطـح زمـیـن

 

« و در زمین از بالای آن (از سطح آن) کوهها درست کرد».

به دو شکل از
سطح زمین کوه درست می شود:

1ــــ با بلند شدن سطح زمین:

 

وقـتی مواد مذاب درون
زمین راهی به بیرون پیدا نمی کند تا بشکل آتشفشان بیرون بزند، قـشر بالائی زمین را
رفـته رفـته بلند می کند و کوه درستمی شود.

 

2ـــ با چین خوردن سطح زمین:

 

بر اثر حرکت قـشـرهـای سطح زمین و برخورد آنها با هم و رفتن یکی زیر
دیگری، سطح زمین چین می خورد و چین ها رفـته رفـته به شکلی که در تصویر می بینیم از
حالت افـقی به حالت عمودی در می آیند وکوه درست میشود.